Gilmar dos Santos Neves, 22 Ağustos 1930 yılında Santos şehrinde doğduğunda, komşu ülke Uruguay’ın düzenlemiş olduğu tarihin ilk Dünya Kupası’nın yaktığı ateş hâlen canlıdır. Henüz 15 yaşında Sao Paolo eyaletinin kendi hâlinde bir klübü olan Jabaquara’nın genç takımı kalesine geçer. Belki daha çocuktur ama daha o günden, bir kaleci için en önemli özelliklerinden birisi olan soğukkanlılığıyla dikkat çeker. Aslında 1.81’lik boyuyla çok uzun da değildir. Ama Gilmar sakinliğinin yanı sıra, sürekli belli bir istikrarı koruyabilmesi, çevikliği, oyunu okumadaki becerisi ve dolayısıyla yer tutmadaki başarısı ile futbolu bıraktığında efsanevi kaleciler arasında anılmayı olmayı haketmiştir. Ama bütün bunların içerisinde büyük kaleciyi tanımlamakta en çok kullanılan iki kelime: soğukkanlılık ve zerafet olmuştur.

Jabaquara takımının kayda değer bir başarısı olmasa da Gilmar henüz 20 yaşındayken, 1951 ylında Corinthians’a transfer olur. İlk iki yılı kendisi için çok iç açıcı geçmez ve çoğunlukla Cabeçao’nun yedeği olarak bekler. “Karışık bir dönemdi. Sık oynayabilemeyi umuyordum ama olmuyordu”. İşler, 1953 yılında Portuguesa ile oynadıkları bir maçta 7 gol yemesiyle daha kötü bir hâl alır. Altı ay boyunca Corinthians’ın stadyumu olan Sao Jorge’ye bile girmesine izin verilmez. Bu yasağı ancak Cabeçao’nun sakatlanması sona erdirebilir. Mecburen Gilmar’a bir şans daha verilir ve Gilmar da kaleyi bir daha bırakmaz. 10 yıl oynadığı Corinthians’ın kazandığı 3 defa Sao Paolo eyalet şampiyonluğu (1951,1952 ve 1954) iki defa da Rio-Sao Paolo Kupası’nda (1953 ve 1954) ismi geçer. Bu arada 1 Mart 1953 yılında ilk defa Brezilya’nın Bolivya’yı 8-1 yendiği maçta millî olur. Ancak o zamanın Teknik Direktörü Zeze Moriera, 1954 Dünya Kupası’nda Gilmar’ı kadroya almaz. 1955’ten itibaren ise Seleçao’nun kalesi 1969 yılına kadar Gilmar’ındır.

1958 Dünya Kupası.. Maçların başlamasıyla birlikte bütün dikkatler 18 yaşındaki bir genci konuşmaktadır. Zamanla dünyanın gelmiş geçmiş en iyi 3 oyuncusundan birisi hâline gelecek olan Pele, zaten Didi, Vava, Garrincha ve Santos kardeşler gibi çok iyi futbolcuların oynadığı Brezilya’yla birlikte şampiyonluğa ulaşırken, turnuva boyunca İngiltere’yle golsüz berabere kaldığı dışında oynadığı 5 maçın hepsini kazanır. Gilmar ise, yarı final maçına kadar gol yemeden geldikten sonra Dünya Kupası’nı 6 maçta yediği 4 golle, açık ara en iyi kaleci olarak geride bırakır. 1958’den bize kalan bir fotoğrafta, Pele’nin muhteşem final maçı sonrasında sarılarak ağladığı kişi de  Gilmar’dır. O yıllarda Avrupalılar en büyük kaleci olarak Yashin’i gösterirken, Latin Amerikalılar ise hararetle Gilmar’ı savunmaktadır.

Gilmar, 1961 sezonu sonunda Santos’a transfer olur ve o zamanın rüya takımlarından birisine, yine başta Pele olmak üzere bir çoğu Milli Takım’dan da tanıdığı isimlere katılır. Bu takımda kazandığı bütün başarıları saymak istemiyorum, çok fazlalar. En önemlileri olarak 1962-1965 yılları arasında kazanılan 4 Brezilya Şampiyonluğu, 1962-1963 Libertadores Kupaları’nı ve 1962-1963 Kıtalararası Kupaları..

1962 yılında Şili’de yapılan Dünya Kupası’na gelindiğinde Brezilya zaten en önemli favoridir ve rakipleri de bunu önleyebilmek için sambacıları tekme manyağı yapmaktadır. Nitekim Pele, daha grup maçlarında sakatlanır ve yerini Amarildo adında bir gence bırakır. Amarildo attığı 3 golle hiç de fena bir iş yapmaz ve Garrincha ile Vava’nın önderliğinde Brezilya bir kez daha Dünya Kupası’nı kazanır. Gilmar ise yine 6 maçta sadece 5 gole (4’ü çeyrek final ve sonrası) izin vererek, kendisini 1962 Dünya Kupası nı kötü kapatan Yashin’e karşı savunanları bir kez daha sevindirir. Gilmar bu kupayla birlikte kazandığı, Brezilya’nın bugüne aldığı 7 Dünya Kupası’nın ikisinde kalede olan tek isim olma ünvanını hâlen korumaktadır. Aslında önüne bir 3. fırsat da çıkacaktır ancak Brezilya, 1966 İngiltere’den tam anlamıyla bir hayal kırıklığıyla döner. Pele yine tekmelerin hedefidir ve daha ilk maçında sakatlanır. Efsane oyuncu, bir maç aradan sonra geri dönecektir ancak hem tam iyileşmeden döndüğü için, hem de tekme yemeye devam ettiği için neredeyse hiç bir varlık gösteremeyecektir. Sonuç: 3 maçta tek galibiyet, atılabilen 4 gol ve yenilen 6 gol ile grup üçüncülüğü ve turnuvaya veda.

Brezilya futbol tarihinin ilk ve en büyük kalecisi 1969 yılına kadar oynamaya devam eder ve 24 yılllık kariyerine, sayısız şampiyonluk, milli takımda toplam 103 maç ve iki Dünya Kupası sığdırdıktan sonra 39 yaşında futbolu bırakır. Sonrasında bir arkadaşının teklifiyle otomobil alım satımıyla uğraşmaya başlar ve bir dönem de Sao Paolo eyaletinin Spor Sekreteri olarak görev yapar. Hâlen kendi döneminin bütün büyük futbolcuları gibi halk arasına çıktığı zaman büyük bir sevgiyle kucaklanmaktadır. Son olarak 2000 yılında omiriliğinden geçirdiği bir hastalık sonunda başta yüzü olmak üzere vücudunun çeşitli yerlerinde kısmî felce yakalandığı haberleri çıkar, ancak Gilmar buna da dayanır ve hâlen kendi hâlinde bir hayat sürmekte ve sahalara damga vuran beyefendiliğini dünyanın hayranlığına  sunmaya devam etmektedir.

Tüm Yazılar..